Newsletter

Εγγραφείτε στo newsletter μας για να ενημερώνεστε για όλα τα νέα του συλλόγου.

Σύνδεση

Από την ΗΧΩ της ΒΙΑΝΝΟΥ...

Share

...για τον ξεχωριστό Βιαννίτη, ο πατέρας του ήταν από τον Άγιο Βασίλειο, Μανώλη Παπαιωάννου.

Η οικογένεια Μέρλιν

Share
Μας το έστειλε ο Ν.Γ. Mια ενδιαφέρουσα ιστορία της οικογένειας.. που ξεκίνησε το 1839 και τελείωσε το 1941
 
Ποια ήταν η οικογένεια Μέρλιν  που έδωσε το όνομά της στην ποικιλία πορτοκαλιών και έφερε το κουμ κουάτ στην Κέρκυρα
https://2.bp.blogspot.com/-VtbQM8mYif8/Wiuc4KhPv5I/AAAAAAAAwNM/ujK7NGBhF8g2ikIxqKsY_7ZFcw-YujK3wCLcBGAs/s640/MERLIN%2Blamia.jpg

Ποια ήταν η οικογένεια Μέρλιν που έδωσε το όνομά της στην ποικιλία πορτοκαλιών και έφερε το κουμ κουάτ στην Κέρκυρα.
Από μια σύμπτωση δεν έγιναν προϊόντα Λαμίας
Η ιστορία της οικογένειας Μέρλιν είναι πλούσια και ταυτισμένη με την Κέρκυρα.
Ο Κάρολος Μέρλιν, βρετανός υπήκοος, γαλλικής όμως καταγωγής, βρέθηκε στον Πειραιά το 1839 ως γραμματέας και αργότερα ως υποπρόξενος της Βρετανίας. Από το 1847 ήταν ο διευθυντής της Ιονικής Τράπεζας στον Πειραιά. Ο Μέρλιν έκανε τεράστια περιουσία, αγοράζοντας συνεχώς γη. Ο Κάρολος Μέρλιν είχε έξι παιδιά. Τον Σίδνεϋ, που γεννήθηκε στον Πειραιά το 1856, τον Αλφρέδο, τον Έδγκαρ, τον Χάρλοντ, τον Τζέρολντ και τη Ρούμπη. Ο Σίδνευ παντρεύτηκε τη Ζαΐρα Θεοτόκη, κόρη του Κερκυραίου πρωθυπουργού Γεωργίου Θεοτόκη.

Το 1885 τα παιδιά του Καρόλου Μέρλιν κληρονομούν εκτάσεις σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Μεταξύ άλλων υπάρχουν και κάποια κτήματα στη Λαμία. Κάποια από τα αδέλφια πωλούν τα μερίδια αυτής της κληρονομιάς στον Σίδνεϋ, ενώ άλλα πωλούν τα μερίδιά τους στον Καμπά, ιδρυτή της μετέπειτα οινοποιϊας, που αργότερα και αυτός θα τα πουλήσει με τη σειρά του επίσης στον Σίδνεϋ. Έτσι ο Σίδνεϋ Μέρλιν θα μείνει μοναδικός ιδιοκτήτης έκτασης 30.000 στρεμμάτων στην περιοχή Μεγάλη Βρύση Λαμίας.
 
https://3.bp.blogspot.com/-qyb0zf2wEjk/WiudQ90lj8I/AAAAAAAAwNQ/3PCMkZTd5hIrQxr1_N9LKliuferDHk2WwCLcBGAs/s640/%25CE%259A%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582-%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25BD-286x400.jpg

O Κάρολος Μέρλιν
Το 1910 ο Σίδνεϋ χωρίζει με τη Ζαϊρα και παντρεύεται την Αικατερίνη Ιγγλέση, κόρη ενός Έλληνα αριστοκράτη της προεπαναστατικής Ρωσίας. Ο σπουδαγμένος στην Γερμανία γεωπόνος Σίδνεϋ θέλει να αξιοποιήσει τις σπουδές του και τις ιδέες του. Γι΄ αυτό πουλά το κτήμα της Λαμίας το 1918 και αναχωρεί για τα κτήματά του στην Κέρκυρα. Το 1925 εισήγαγε μια αμερικάνικη ποικιλία πορτοκαλιών που έφερε την ονομασία «Washington navel» (ομφαλός της Ουάσιγκτον) η οποία πήρε το όνομά του και έμεινε μέχρι σήμερα γνωστή ως «πορτοκάλια Μέρλιν».

Εισήγαγε επίσης στην Κέρκυρα το δένδρο Κουμκουάτ από τα οποία φτιάχνεται το γνωστό γλυκό κουμ-κουάτ, το οποίο όλοι αγοράζουν σαν κάτι απόλυτα ταυτισμένο με το νησί. Το κτήμα Μέρλιν έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην οικονομία της Κέρκυρας, αφού ήταν ο μοναδικός πορτοκαλεώνας για τις προαναφερόμενες ποικιλίες και έδωσε δουλειά σε πολλούς ντόπιους. Αν όμως ο Μέρλιν δεν έφευγε από την Λαμία ίσως η ποικιλία Μέρλιν και το Κουμ-Κουάτ να ήταν προϊόντα Λαμίας και όχι Κέρκυρας.

Ο Μέρλιν ως αθλητής 
Ο Μέρλιν διακρίθηκε για τις αθλητικές του επιδόσεις σε πάρα πολλά αγωνίσματα, όμως δεν κατάφερε να διακριθεί πλην του αγωνίσματος της σκοποβολής στο οποίο ήταν πραγματικά καλός. Έλαβε μέρος στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896 σε πέντε αγωνίσματα και αργότερα σε αυτούς του Λονδίνου χωρίς να διακριθεί. Στη Μεσολυμπιάδα του 1906 στην Αθήνα όμως, έλαβε χρυσό και χάλκινο μετάλλιο στην σκοποβολή.

Η είσοδος των Γερμανών στην Αθήνα
https://3.bp.blogspot.com/-3ZcHg0s9t9w/Wiud1-TpbMI/AAAAAAAAwNY/igcWQQzzxEArS4tjKTOWhcCYo06t5MEtQCLcBGAs/s640/%25CE%2599%25CE%25B3%25CE%25B3%25CE%25BB%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7-%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25BD-267x400.jpg

 Ο Σίδνεϋ Μέρλιν με τη σύζυγό του Αικατερίνη

Όταν οι Γερμανοί έμπαιναν στην Αθήνα ο Σίδνευ με τη γυναίκα του, Κάτια, κατέφυγαν στο κτήμα τους στην Κρήτη όπου διατηρούσαν έπαυλη. Το αρχοντικό αυτό που είναι γνωστό ως Bella Capina φιλοξένησε και τον τότε Βασιλιά Γεώργιο Β’ που με την τότε κυβέρνηση κατέφυγαν στην Κρήτη.

Στις αίθουσες του εξοχικού του Μέρλιν ήταν που ο Υπουργός Πολέμου και το τότε υπουργικό συμβούλιο συνεδρίαζαν για όσο καιρό βρίσκονταν στην Κρήτη. Παραμονές της εναέριας εισβολής των γερμανών αλεξιπτωτιστών στο νησί, ο Σίδνευ και η γυναίκα του διέσχισαν την Κρήτη με τα πόδια. Στη νότια πλευρά της διασώθηκαν από το βρετανικό αντιτορπιλικό Napier και αποβιβάστηκαν στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Η οδός Μέρλιν Στην Αθήνα είναι επίσης γνωστή η οδός Μέρλιν, μεταξύ Βασ. Σοφίας και Κανάρη, όπου στην κατοχή βρίσκονταν το Αρχηγείο και τα κρατητήρια της Γκεστάπο. Ο δρόμος αυτός καθόριζε τα όρια της γης που κατείχε η οικογένεια Μέρλιν. Η τύχη όρισε όμως να μείνει στην ιστορία για τα κρατητήρια.

Ο Υποπλοίαρχος Νικόλαος Μέρλιν Απόγονος της οικογένειας Μέρλιν, ανηψιός του Σίδνευ, ήταν και ο γνωστός υποπλοίαρχος Μέρλιν που υπηρετούσε ως ύπαρχος του ελληνικού υποβρυχίου ΓΛΑΥΚΟΣ. Η αγάπη του για τα υποβρύχια όμως ήταν που τον έκανε να θέλει να μπει και να ταξιδέψει πάση θυσία με το πιο σύγχρονο υποβρύχιο της εποχής, το αγγλικό ΠΕΡΣΕΥΣ, το οποίο εκείνη την εποχή βρισκόταν στην Αλεξάνδρεια.

Το ΠΕΡΣΕΥΣ ήταν αυτό που μετά από πρόσκρουση με νάρκη, βυθίστηκε τον Δεκέμβριο του 1941 οδηγώντας στον θάνατο 59 ναυτικούς του πληρώματος, μεταξύ των οποίων και ο Υποπλοίαρχος Μέρλιν. Εις μνήμη του Υποπλοιάρχου Νικόλαου Μέρλιν το ελληνικό πολεμικό ναυτικό έδωσε το όνομά του σε οχηματαγωγό το οποίο βυθίστηκε το 1972 μετά από σύγκρουση με τάνκερ, παρασύροντας στο βυθό 44 αξιωματικούς και ναύτες.

ΚΡΗΤΗ : ΣΠΑΝΙΟ ΒΙΝΤΕΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ 1910 - 1920

Share
1.1.18 Απεβίωσε χθες ο Χαράλαμπος Β. Χουλάκης, τέως Αστυνόμος της Αστυνομίας Πόλεων. Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί στο Ι.Ν. Πέτρου και Παύλου στην Άρβη, στις 11:00πμ και η κηδεία ακολούθως θα τελεστεί στο Νεκροταφείο Αμιρών. Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ εκφράζει τα συλλυπητήρια του στην οικογένεια του εκλιπόντος.

Η Κρήτη έναν αιώνα πριν μέσα από ένα συγκλονιστικό κινηματογραφικό ντοκουμέντο της γαλλικής εταιρείας κινηματογραφικών παραγωγών Gaumont Pathe. Η ταινία μας μεταφέρει λίγο μετά την εποχή του Καπετάν Μιχάλη με πλάνα από τη δεκαετία 1910 - 1920 κατά την οποία το μουσουλμανικό στοιχείο συνυπάρχει με το νωπό ακόμα αίσθημα της απελευθέρωσης της Κρήτης. Μοναδικά πλάνα από τα Χανιά, το Ρέθυμνο, την Κνωσσό, το αστικό Ηράκλειο αλλά και τον ενετικό λιμάνι του Ηρακλείου με τον μικρό Κούλε, τον όρθιο ακόμα φάρο του Μεγάλου Κούλε, την περιοχή του Λαβυρίνθου αλλά και πλάνα κατά τον εορτασμό των Θεοφανείων. Εντύπωση ακόμα προκαλούν τα πλάνα από το οθωμανικό νεκροταφείο έξω από την Χανιόπορτα, ο όρθιος ακόμα μιναρές στο κέντρο του Ηρακλείου, η κίνηση στις καστροπορτες εισόδου - εξόδου του Χανδακα, το τσιγαροπωλειο και οι - προφανώς Μουσουλμάνες - μαυροντυμένες γυναίκες με τις μαυρες ομπρελες και τα καλυμμένα πρόσωπά ...
 
 
Αn extremely rare video document of Crete - a century ago - from the French cinema production company Gaumont Pathe ...
Αποποίηση: Το βίντεο δεν προορίζεται για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων. Το ακουστικό περιεχόμενο δεν ανήκει σε εμένα και δεν έχω κέρδος από αυτό το βίντεο. Δεν είμαι κύριος πνευματικών δικαιωμάτων του περιεχομένου. Είναι από την προσωπική μου συλλογή και είναι καθαρά για Διασκέδαση.
All audio and visual parts are the sole property of their respective owners. This video is purely for entertainment and recreational purposes. No Copyright infringement intended! All rights go to its rightful owners.

Ο ζωγράφος των αναγνωστικών μας

Share
Μας το έστειλε ο Ν.Γ.
O καλλιτέχνης που ζωγράφιζε τα αλφαβητάρια της παιδικής μας ηλικίας. Όμορφες εικόνες μιας άλλης εποχής. Ο Κώστας Γραμματόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1916 και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών κατά τα έτη 1934-1940, έχοντας καθηγητή ζωγραφικής τον Ουμβέρτο Αργυρό και χαρακτικής τον Γιάννη Κεφαλληνό.
Της Κορίνας Φαρμακόρη
Όταν ξέσπασε ο πόλεμος το 1940, ο Κεφαλληνός έθεσε το Εργαστήριο Χαρακτικής και τους μαθητές του στην υπηρεσία του Έθνους.
Ο Γραμματόπουλος μαζί με τη Βάσω Κατράκη και τον Τάσσο (Αλεβίζο) τυπώνουν αφίσες με πατριωτικό περιεχόμενο, «εθνικής σκοπιμότητας», oπως τις αποκαλούσε το υπουργείο Στρατιωτικών που τις είχε παραγγείλει.
Οι «Γυναίκες της Πίνδου» και «Εμπρός της Ελλάδος παιδιά» είναι από τις πιο γνωστές αφίσες που δημιούργησε.
Το 1944 πραγματοποιεί την πρώτη του εργασία, μία σειρά προσωπογραφιών μεγάλων Ελλήνων λογοτεχνών για το περιοδικό «Νέα Εστία»
– ανάμεσά τους ο Σικελιανός, ο Παλαμάς, ο Βενέζης, ο Τερζάκης.
Το 1949 αναλαμβάνει να εικονογραφήσει το Αλφαβητάριο – Τα Καλά Παιδιά του Οργανισμού Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, για το οποίο πήρε το πρώτο βραβείο, μεταξύ 44 χωρών, στη Διεθνή Έκθεση Διδακτικού Βιβλίου στο Λέκεν του Βελγίου και το 1956 το Αλφαβητάριο, που διδάχτηκε μέχρι το 1978, με εξαίρεση την περίοδο της δικτατορίας.
Η Άννα, η Λόλα, η Έλλη και ο Μίμης θα συντροφέψουν χιλιάδες παιδιά και μέχρι σήμερα παραμένουν οικείοι και αγαπητοί, συνεχίζοντας την πορεία τους στον χρόνο.
Ο ίδιος θα πει στην τελευταία του συνέντευξη στον Ντίνο Γιώτη: « Τα αλφαβητάρια μιλάνε στην ψυχή των ανθρώπων. Αν τα ανοίξετε, θα καταλάβετε».
Για το Αλφαβητάριο του 1949 ο Γιάννης Τσαρούχης έγραψε: «Αυτό το βιβλίο και μια αφίσα του ΕΑΜ μου έδωσαν χαρά κι ελπίδα. Ευχαριστώ τον Γραμματόπουλο».
Το 1954 φεύγει με κρατική υποτροφία στο Παρίσι όπου παρακολουθεί μαθήματα στα École Supérieure des Beaux Arts, École Estienne και École Métίers d’ Αrt.
Πραγματοποιεί την πρώτη του έκθεση στην γκαλερί Σαρλά το 1958 και επιστρέφει στην Ελλάδα το 1959.
Θα πει γι’ αυτήν του την επιλογή: «Βλακεία μου! Δεν το θεωρώ εξυπνάδα που γύρισα. Έπρεπε να μείνω. Στο Παρίσι μου ανοίγονταν μεγάλες προοπτικές.
Φυλάω ακόμα τα δημοσιεύματα των εφημερίδων της εποχής. Η Σουζάν ντι Κονέ, η τότε μεγαλύτερη γκαλερίστα του Παρισιού, μου ζητούσε επίμονα να μείνω.
“Αν σε εμπνέει τόσο πολύ η Ελλάδα, πήγαινε δυο μήνες και ξαναέλα” μου έλεγε. Δεν την άκουσα. Σηκώθηκα κι έφυγα».
Στην Ελλάδα τον καλούν «το ελληνικό τοπίο, το φως, οι θάλασσες, και ακόμα η ελληνική μυθολογία».
Τη δεκαετία του ’50 η ελληνική χαρακτική γνωρίζει μεγάλη άνθηση, ακολουθώντας την ανάπτυξη της τυπογραφίας.
Ο Γραμματόπουλος αρχίζει να εγκαταλείπει τις ασπρόμαυρες χαλκογραφίες και ξυλογραφίες, δημιουργώντας έγχρωμες ξυλογραφίες μεγάλων διαστάσεων.
Τα χρώματά του είναι γαλάζια, γκρίζα και γεώδη, «χρώματα εγκεφαλικά» κατά τον Παντελή Πρεβελάκη, αυτό όμως που χαρακτηρίζει τα έργα του είναι η χρήση του λευκού.
«Η καινοτομία στη δουλειά μου και στη ζωγραφική και στην ξυλογραφία είναι η ανακάλυψη του λευκού χρώματος.
Ως τότε το χρησιμοποιούσαν σε ανάμειξη μαζί με άλλα χρώματα. Εγώ το χρησιμοποιώ αυτούσιο για πρώτη φορά στην Ελλάδα και στην Ευρώπη για να εκφράσω το ελληνικό φως και το ελληνικό τοπίο» λέει.
Ο «λυρικός-αναλυτικός κυβισμός» του, όπως τον ονομάζει η Μαριλένα Κασιμάτη, εκφράζεται απόλυτα, όταν αντικαθιστά τις πλάκες από λειασμένο ξύλο με σανίδα, ένα φτηνό και μαλακό υλικό που του επιτρέπει να φτιάχνει ξυλογραφίες σε ασυνήθιστα μεγάλες διαστάσεις. «Με τις έγχρωμες χαράξεις κατάργησε τον διαχωρισμό ανάμεσα στη ζωγραφική και τη χαρακτική. Έκαμε έγχρωμες χαράξεις που είναι πραγματικοί ζωγραφικοί πίνακες» σημειώνει ο Νίκος Αλεξίου.
Η μυθολογία και το ελληνικό τοπίο κυριαρχούν στο έργο του Γραμματόπουλου, ο οποίος δίνει, σύμφωνα με τη διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης, Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, μια «πρωτότυπη εκδοχή της νεότερης ελληνικής τοπιογραφίας», από την οποία δεν απομένει «παρά μονάχα το απόσταγμα της αίσθησης, της συγκίνησης, μετουσιωμένο σε αφηρημένες γραμμές, ρυθμούς και χρώματα».
Ο Γραμματόπουλος, παράλληλα με τη χαρακτική, ζωγραφίζει ελαιογραφίες, οι οποίες συνομιλούν άμεσα με το χαρακτικό του έργο. «Χαράκτη και ζωγράφο του Αιγαίου με ονειρικά πλάνα που αλληλοκαλύπτονται σαν πέπλα πάνω από τη θάλασσα μαζί με μυθικές μορφές» τον έχουν χαρακτηρίσει και, σύμφωνα με τον ίδιο, «το Αιγαίο ήταν μια πολύ μεγάλη πηγή έμπνευσης». Γράφει ο Νίκος Αλεξίου: «Ο Γραμματόπουλος ψεύδεται όταν φιλοτεχνεί εκείνους τους απίθανους πίνακες που αποκαλεί “Αιγαίο”. Μέσα σε αυτό τον περιεκτικό τίτλο θέλησε να περικλείσει τον μυθοπλαστικό απόηχο τούτης της θάλασσας που προσδιόρισε τη μοίρα του τόπου μας και των ανθρώπων της. Να συλλάβει την αισθητική της συγκίνηση, από τους αιωνόβιους δρόμους που περπάτησαν περίλαμπρες μορφές τέχνης, πρωτόγνωροι φιλοσοφικοί στοχασμοί και διασταυρώθηκαν λαοί και πολιτισμοί. Εμπνεύστηκε ο Γραμματόπουλος από τα αιγαιοπελαγίτικα νησιά που ουσιαστικά ήταν πατήματα στη διακίνηση της Ιστορίας, που μετέφερε ρυθμούς και αρμονίες, στοχασμούς και θρησκείες, ανατάσεις και καταπτώσεις».
«Με τόλμη και ευρηματικότητα προκαλεί την κοινή οπτική αίσθηση για να αγγίξει τον ήλιο, τη σοφία, τον ρυθμό, την αρμονία και το κάλλος.
Παράλληλα, οι αιθέριες γυναικείες μορφές του, με την προσεκτική και ευαισθητοποιημένη απλοποίηση, αναδίδουν ένα δυνατό ερωτικό και τρυφερό ύφος, μια αισθησιακή γλυκύτητα. Η ζωγραφική και η χαρακτική του, λουσμένες από το μεσογειακό φως, το γαλάζιο του αιθέρα και τον ρόγχο του πελάγους αποκαλύπτουν το προσωπικό του αλφάβητο, μια εικονογραφία, η οποία προκαλεί το όνειρο της ποιητικής ενατένισης του πραγματικού» αναφέρει ο Τάκης Μαυρωτάς.
Διορίστηκε καθηγητής του Εργαστηρίου Χαρακτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών το 1959, διαδεχόμενος τον δάσκαλό του και ανανεωτή της χαρακτικής, Γιάννη Κεφαλληνό. Θα παραμείνει καθηγητής ως το 1985. Σε αντίθεση με τη διδασκαλία του Κεφαλληνού, ο Γραμματόπουλος θεωρούσε ότι η ύλη και η τεχνική ενός έργου πρέπει να φαίνονται. «Εκείνο που θέλησα ήταν να ελευθερώσω τους μαθητές μου. Να τους δώσω να καταλάβουν ότι σε κάθε ύλη που θα επιλέγουμε θα πρέπει να εκφράζονται. Και όχι μ’ αυτή την ύλη αλλά να απομιμηθούν μια άλλη ύλη». Αντικατέστησε τον τίτλο «σπουδαστής» της Σχολής με αυτόν του «νέου καλλιτέχνη». Όπως έλεγε ,«καλλιτέχνης είναι κανείς από τη στιγμή που θα πιάσει το μολύβι στο χέρι του και σπουδαστής ως το τέλος της ζωής του».
Το καλοκαίρι ο Γραμματόπουλος, με τη βοήθεια χορηγών, συνήθιζε να πηγαίνει με τους σπουδαστές του Εργαστηρίου του στον Μόλυβο, όπου περνούσαν την περίοδο των διακοπών ζωγραφίζοντας. Μαθητές του υπήρξαν σπουδαίοι ζωγράφοι και χαράκτες όπως ο Αχιλλέας Δρούγκας, ο Γιάννης Ψυχοπαίδης, ο Βασίλης Χάρος και η Άρια Κομιανού.
Λέει για τον Γραμματόπουλο η Άρια Κομιανού στον Εμμανουήλ Μαυρομμάτη: «Μπήκα (σ.σ. στην ΑΣΚΤ) το ’60.
Το ’59 μπήκε εκείνος – γινόταν γι’ αυτόν τότε πολύ μεγάλος ντόρος. Οι μαθητές του, που είχανε μπει πρώτοι, ήτανε κατενθουσιασμένοι, μιλούσανε με τα καλύτερα λόγια, ήτανε το καινούργιο πνεύμα. Ήτανε γλυκύτατος και στη διδασκαλία και στη συμπεριφορά απέναντί μας, διάβαζε, μας μετέφερε βιβλία γαλλικά, είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον Τελικά, δεν φεύγαμε ούτε ώρα από το εργαστήριο. Λατρεύαμε τη χαρακτική, απόδειξη ότι όλη αυτή η φουρνιά, η δική μου φουρνιά, όλοι έχουν δουλέψει, δεν εγκατέλειψε κανένας. Επειδή ο ίδιος ήτανε πολύ κοντά μας, όλοι διδαχθήκαμε, όλοι μάθαμε».
Ανάμεσα στα έργα του Γραμματόπουλου θα συναντήσουμε και την εικονογράφηση εκατό και πλέον βιβλίων, όπως αυτά της Πηνελόπης Δέλτα, του Παντελή Πρεβελάκη και του Νικηφόρου Βρεττάκου. Φιλοτέχνησε και αρκετά από τα δημοφιλή, ακόμα και σήμερα, «Κλασσικά Εικονογραφημένα, όπως τα «Περσέας και Ανδρομέδα» και «Θησέας και Μινώταυρος». Το 1972 του απονέμεται το Χρυσό Μετάλλιο Χαρακτικής για το «Αιγαίο» στην Μπιενάλε της Φλωρεντίας,. Το 1974 φιλοτεχνεί το Εθνόσημο της Ελληνικής Δημοκρατίας, το οποίο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στις σφραγίδες των δημόσιων υπηρεσιών. Ένας από τους τελευταίους κορυφαίους Έλληνες καλλιτέχνες της γενιάς του ’30, ο Κώστας Γραμματόπουλος έφυγε από τη ζωή τον Οκτώβριο του 2003, σε ηλικία 87 ετών, ύστερα από πολύχρονη ασθένεια. Άφησε πίσω του σπουδαίο καλλιτεχνικό έργο και γενιές χαρακτών στις οποίες, όπως λέει η Άρια Κομιανού: «Εκείνος έδινε την πραγματική έννοια του δημιουργού».

To εξωπραγματικό μέγαρο μουσικής στο Αμβούργο που το σχεδίασε αλγόριθμος

Share

 

Μπορεί να χρειάστηκαν 7 χρόνια περισσότερα από τον αρχικό προγραμματισμό και να κόστισε 10 φορές περισσότερο από τον αρχικό προϋπολογισμό, αλλά όπως θα δείτε στις εντυπωσιακές φωτογραφίες παρακάτω άξιζε η αναμονή.                                                    

Το μέγαρο μουσικής που ονομάζεται Elbphilharmonie μπορεί να φιλοξενήσει 2.100 άτομα και κόστισε 717 εκατομμύρια ευρώ. Σχεδιάστηκε από τους Ελβετούς αρχιτέκτονες Ζακ Χερζόγκ και Πιέρ Ντε Μεουρόν. Συνεργάστηκαν με την γνωστή μουσικό από την Ιαπωνία, Γιασουχίσα Τογιότα, για να φτιάξουν τους αλγορίθμους για τα 10.000 μοναδικά ακουστικά πάνελ του θεάτρου.

Κάθε πάνελ είναι κατασκευασμένο από ίνες γύψου και περιέχει 1 εκατομμύριο «κελιά», τα οποία πλαισιώνουν την οροφή και τους τοίχους του κεντρικού κτιρίου. Όταν τα ηχητικά κύματα χτυπάνε σε αυτά τα πάνελ, τα «κελιά» βοηθάνε στην διαμόρφωση του ήχου είτε απορροφώντας τα κύματα, είτε αναγκάζοντάς τα να αντηχήσουν σε όλη την αίθουσα. Δεν υπάρχουν δυο πάνελ που να απορροφούν ή να διασκορπίζουν τον ήχο με τον ίδιο τρόπο.

Αυτή η εντυπωσιακή κατασκευή ολοκληρώνεται με μια εκπληκτική πρόσοψη, η οποία υψώνεται πάνω από τον ποταμό Έλβα και είναι το ψηλότερο κτίριο της πόλης. Η οροφή του μιμείται την κίνηση των κυμάτων και είναι καλυμμένη με τεράστιες πούλιες.

Το κτίριο αυτό είναι ένα εκπληκτικό παράδειγμα για το πόσο ωραία μπορούν να συνδυαστούν η μουσική και η αρχιτεκτονική στην πόλη που γεννήθηκαν ο Μπράχμς και ο Μέντελσον.

Το Elbphilharmonie είναι το καινούργιο και εντυπωσιακό μέγαρο μουσικής του Αμβούργου.

Μπορεί να φιλοξενήσει 2.100 άτομα και κόστισε 717 εκατομμύρια ευρώ.

Ολοκληρώθηκε 7 χρόνια μετά τον αρχικό προγραμματισμό και κόστισε πολύ περισσότερο από τον αρχικό προϋπολογισμό που ήταν 80 εκατομμύρια ευρώ.

Αλλά, όπως μπορείτε να δείτε η αναμονή άξιζε τον κόπο!

Σχεδιάστηκε από τους Ελβετούς αρχιτέκτονες Ζακ Χερζόγκ και Πιέρ Ντε Μεουρόν, γνωστοί και για το έργο τους στην Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης Τέιτ στο Λονδίνο.

Συνεργάστηκαν με την γνωστή μουσικό από την Ιαπωνία, Γιασουχίσα Τογιότα.

Για κάποιους αρχιτέκτονες αποτελεί μια τρομακτική προοπτική. «Έχω 100% τον έλεγχο στην δημιουργία του αλγορίθμου και μετά δεν έχω κανέναν έλεγχο», αναφέρει ο αρχιτέκτονας Μπέντζαμιν Κορέν.

Κάθε πάνελ είναι κατασκευασμένο από ίνες γύψου και περιέχει 1 εκατομμύριο «κελιά», τα οποία πλαισιώνουν την οροφή και τους τοίχους του κεντρικού κτιρίου.

Όταν τα ηχητικά κύματα χτυπάνε σε αυτά τα πάνελ, τα «κελιά» βοηθάνε στην διαμόρφωση του ήχου είτε απορροφώντας τα κύματα, είτε αναγκάζοντάς τα να αντηχήσουν σε όλη την αίθουσα.

Δεν υπάρχουν 2 πάνελ που να απορροφούν ή να διασκορπίζουν τον ήχο με τον ίδιο τρόπο.

Αλλά μαζί δημιουργούν μια ισορροπημένη αντήχηση σε ολόκληρη την αίθουσα.

Αυτή η εντυπωσιακή κατασκευή ολοκληρώνεται με μια εκπληκτική πρόσοψη, η οποία υψώνεται πάνω από τον ποταμό Έλβα και είναι το ψηλότερο κτίριο της πόλης.

Το κτίριο αυτό είναι ένα εκπληκτικό παράδειγμα για το πόσο ωραία μπορούν να συνδυαστούν η μουσική και η αρχιτεκτονική στην πόλη που γεννήθηκαν ο Μπράχμς και ο Μέντελσον.

Μπορείτε να φανταστείτε πόσο υπέροχη θα είναι μια συναυλία σε αυτή την αίθουσας;

Μας το έστειλε ο Αριστομένης Συγγελάκης

Elbphilharmonie Grand Opening | »Ode to Joy« Light Show   https://www.youtube.com/watch?v=4HdBGw_viRs https://www.youtube.com/watch?v=_AU4jFRxE_E

Beethoven: Opening Night 2017 in voller Länge | NDR  https://www.youtube.com/watch?v=7ll562lWgLM

Elbphilharmonie NDR - Ludwig van Beethoven Sinfonie Nr 9 d Moll op 125, 4 Satz

  https://www.youtube.com/watch?v=t3_YzOyn4Qw

 

Κρητική Μουσική

1. Ράδιο Ερωτόκριτος Τυμπάκι

2. ΚΡΗΤΗ 87.5: http://www.kritifm.com/

3. Ρ/Σ ΑΠΟΔΗΜΩΝ ΚΡΗΤΙΚΩΝ http://www.erakradio.com/radio.